Φαντάζομαι πόσο αστείο διαβάζετε αυτό!! Μια λάμπα, που δεν είναι λάμπα!! Μα πώς αλλιώς να εξηγήσεις και να περιγράψεις, αυτό το καταπληκτικό αντικείμενο, αυτό το υπέροχο και κομψό διακοσμητικό, που εδώ και 125 χρόνια έχει μπεί στα σπίτια εκατομμυρίων καταναλωτών, σε 50 χώρες του κόσμου, και τους έχει εντρυφήσει σε ένα μοναδικό τελετουργικό, που η φιλοσοφία του είναι, η απόλαυση που μας προσφέρουν οι απλές καθημερινές χαρές, και της ομορφιάς που βρίσκεται παντού γύρω μας.
Ας προσπαθήσω όμως, να εξηγήσω γιατί ένα αντικείμενο που δεν είναι λάμπα, το αποκαλούν λάμπα.
Όλα λοιπόν ξεκίνησαν με μια καλή πρόθεση: αυτή του Maurice Berger, όπου σαν φαρμακοποιός, κατά τη διάρκεια της πανδημίας της χολέρας ήθελε να βρεί ένα τρόπο για να καθαρίζει ο αέρας στα νοσοκομεία και στα ιατρεία, από τα μικρόβια και τις άσχημες μυρωδιές!!
Η αυγή του 20ού αιώνα έφερε στο προσκήνιο την περίοδο Art Nouveau, όταν το όμορφο και το χρήσιμο συναντιόνταν, όταν η τέχνη γινόταν μια καθημερινή εμπειρία. Ωθούμενος από τη δημιουργικότητα της εποχής, το όραμα μιας γενιάς, και με διάσημους πια χρήστες εκείνης της εποχής, όπως της Coco, του Picasso ή του Cocteau, η Lampe Berger προήχθη από αντικείμενο σε σύμβολο, από ρόλο καθαρισμού της ατμόσφαιρας σε ρόλο δημιουργίας διάθεσης. Δεν ήταν πλέον απλώς ένα αποτελεσματικό γυάλινο μπουκάλι, αλλά μια κομψή άσκηση στυλ. Δεν ήταν πλέον θέμα καθαρισμού του αέρα, αλλά διάχυσης λεπτών αρωμάτων.
Και ενώ οι παλιές λάμπες πετρελαίου μπήκαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, οι Lampe Berger έγιναν κάτι περισσότερο από ένα φωτιστικό: δεν ήταν πλέον απλώς ένα μπουκάλι, αλλά κερί, κλαδάκι, μπουκέτο. Ήταν από γυαλί ή πορσελάνη και στη συνέχεια έγινε κερί και ξύλο. Είναι κάτι περισσότερο από ένα αντικείμενο· είναι ένα Maison, και όλα τα αντικείμενα που το κατοικούν, όλα τα αρώματα που κατοικούν μέσα του. Είναι το Maison Berger Paris.